donderdag 24 maart 2016

En toen stond België even stil...

Afgelopen dinsdag stond het leven plots even stil...

Aanslagen in Zaventem en Brussel,we hadden het ergens wel verwacht maar het komt hard aan daar zijn we het allemaal over eens.





Dit had misschien voorkomen kunnen worden maar achteraf is praten altijd makkelijker...

Ik deel mijn medeleven aan de slachtoffers en nabestaanden maar misschien ook hier even bij stil staan;die mannen/jongens zijn ook iemand zijn of haar zoon/zonen.

Wat gaat er door het hoofd van die ouders,broers,zussen en andere familieleden?


Ik mag er niet aan denken dat mijn tieners ooit iets zullen doen wat totaal niet kan,omdat ze gebrainwasht zijn door fanatiekelingen met waanideeën. 

Zelf wil ik toch met hoop naar de toekomst kijken,met ♥ en verdraagzaamheid.

Veel zin om vandaag over anderen zaken te bloggen heb ik niet.




Groetjes Carla


Follow my blog with Bloglovin

12 opmerkingen:

  1. Verschrikkelijk wat er (weer) is gebeurd.
    Het laat mij ook niet los.
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is niet te bevatten dat dit soort dingen gebeuren,echt te afschuwelijk voor woorden!
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik doe mee... enkel met hoop en liefde kan haat overwonnen worden..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad zo denk ik er ook over maar het is dubbel en moeilijk om mee om te gaan vind ik...

      Verwijderen
  4. <3
    (want ik weet niet wat ik anders kan zeggen...)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Knuffel en veel verdraagzaamheid in de wereld wens ik jou en je familie en vrienden xxxx Monik

    BeantwoordenVerwijderen